Uffff jak gorąco.

 

 

 

 

 

Wypad do miasta w taką pogodę to jednak tortura.

Dobrze, że wychodzę zawsze z flaszką pod ręką, bo bym chyba kałuży zlizywał, gdyby były kałuże.

 

Odebrałem zwrot za reklamowany wyciskacz do czosnku. Miałem taki fajny wyciskacz, służył mi lata.No, ale się wysłużył i gdy trafiła się jakaś mocniejsza cząstka to się wziął i połamał.

Kupiłem inny, wytrzymał 1,5 razy użycia. To znaczy za drugi razem zrobiły się z niego dwie niezależne jego części.

Złożyłem reklamację, na szczęście miałem paragon,

jak widać się przydaje nie od razu wszystko wyrzucać (gdyby to tylko Myszka chciała zrozumieć, a nie wyrzucała wszystko od razu ;) )

i dzisiaj, po 2 tygodniach, odebrałem wydane wcześniej pieniądze.

W międzyczasie kupiłem inny wyciskacz - i to w najsłynniejszym szczecińskim Outlet Parku.

Co prawda teraz w Szczecinie co 3 sklep to outlet.

Zrobiłem zakupy w Realu – rany ludzie, jaki to teraz drogi sklep! Droższy od Stokrotki, Lidla, Biedronki i kilku małych osiedlowych sklepów.

I to dużo droższy.

A później poszedłem do notariusza popytać się o drogę formalną kupna mieszkania.

I wtedy zadzwoniła ona.

Znajoma, o której już pisałem. Która zwyzywała mnie i nas od najgorszych (cenzura nie pozwoliłaby na publikację tych słów).

W niedzielę ponoć był dzień przyjaźni. Przysłała mi MMSem lilie, nie odpowiedziałem. Później zadzwoniła, że bardzo chciała by się ze mną spotkać. Zgodziłem się. Ponieważ w czasie naszej przyjaźni ja zostawiłem klucze od swojego mieszkania u niej, a ona u mnie (na wypadek np. zgubienia, żeby nie włamywać się później do siebie do domu)  postanowiłem (symbolicznie, jako zakończenie przyjaźni) zwrócić jej klucze od jej mieszkania i odebrać swoje.

Spotkaliśmy się dzisiaj, wpadłem do niej. Porozmawialiśmy. Przepraszała, kajała, ble ble ble. Ja swoje klucze odebrałem. Ona prosiła żebym zachował jej klucze gdyby coś się jej stało (ma 70 lat). Podsumowałem, że znajomymi możemy być i jeśli będzie potrzebowała jakiejś pomocy to owszem pomogę jej. Ale przyjaźni już nie ma, i nie wróci.

Pytała się czy Myszka jej wybaczy? Stwierdziłem, że nie wiem. I lepiej żeby nie dzwoniła do Myszki i skasowała sobie ten numer telefonu.

 

Mokry i zmęczony wróciłem do domu. Kawka wypita, poczta przejrzana. No właśnie, cholerne rachunki jakoś nigdy nie mogą przestać przypominać o sobie. Przyszedł rachunek z Enei za prąd. Brrrrrrrr

 

 

 

 To ta znajoma co wzięła kota z przedszkola i na drugi dzień go oddała. Bo on był zbyt energiczny. Brrr